Review: Hoe je stopt met plastic

Will McCallum is verantwoordelijke voor de afdeling bij Greenpeace die zich bezighoudt met alles wat de oceanen betreft. Campagnes rond bescherming, visserij en vervuiling. Hij zet zich ook in voor het beschermen van Antarctica en het onderzoeken van de gevolgen van de klimaatsveranderingen in dit werelddeel.

Het boek

Het boek is geschreven in 2018 en vertaald naar het Nederlands in 2019. De volgende hoofdstukken komen aan bod:

  • Een korte geschiedenis van de strijd tegen plastic
  • Het probleem met plastic
  • Verhalen van hoop en succes: een wereldwijde antiplasticbeweging
  • Hoe kan één persoon het verschil maken.
  • Stoppen met plastic in de badkamer
  • Stoppen met plastic in de slaapkamer
  • Stoppen met plastic in de keuken
  • Stoppen met plastic onderweg
  • Stoppen met plastic in de kinderkamer
  • Stoppen met plastic op het werk
  • Stoppen met plastic in je leefomgeving
  • De toekomst

De schrijver kreeg vaak de vraag van burgers wat ze zelf konden doen om plastic te bestrijden. Hij hoopt dat hij met zijn boek mensen de kracht geeft om beslissingen te nemen die veranderingen brengen. Wat zijn boek uniek maakt is dat er heel wat raad in staat om zelf campagnes op te starten, bedrijven en politici aan te spreken.

De vier grootste stappen die je volgens Will McCallum kan zetten om de afvalberg te verkleinen zijn:

  • Stop met wegwerpbekers, gebruik een herbruikbare tas
  • Stop met plastic flessen, gebruik een herbruikbare drinkfles
  • Stop met plastic tassen, gebruik een herbruikbare winkeltas
  • Stop met rietjes te gebruiken

Wie dat reeds doet kan overgaan tot de volgende stappen. De activist zegt dat we voorbij het stadium zijn dat wetenschappers moeten aantonen dat onze oceanen beschermt moeten worden. Dat bewijs is er. Het is nu aan onze politici en aan de bedrijven om verandering te brengen en aan de burger om die verandering te vragen.

Wat kan je bijvoorbeeld doen als consument? Wanneer je producten koopt en je merkt dat de verpakking bestaat uit verschillende materialen die je niet van elkaar kan losmaken, post dan foto’s op sociale media. Tag de producenten en verkopers en laat hen weten dat je geen deel wil uitmaken van dit soort vervuiling. Vraag hen waarom ze de verpakking zo hebben gemaakt en vraag hen of ze plannen hebben om die verpakkingen duurzamer te maken. Je kan gebruik maken van de hashtag #BreakFreeFromPlastic om ook de antiplasticbeweging te bereiken.

Een goede raad van deze activist: “Politici zien de vervuiling vaak als een punt van de ‘groenen’. Bovendien overstijgen alle resultaten de ambtstermijn van een politicus. Er moet aandacht gevestigd worden op de gevolgen voor ons gezondheidssysteem, ons economisch systeem en de problemen die gaan ontstaan met infrastructuren zoals ons rioleringssysteem. Samenwerken met andere organisatie die niet noodzakelijk gekend staan als ‘milieuactivisten’ is hier een noodzaak.”

Microplastic, waarom zijn ze gevaarlijk?

De campagne rond plasticvervuiling bekijkt McCallum als zijn meest krachtige campagne ooit. Dit was de eerste campagne waar mensen geen overtuiging nodig hadden. Ze stonden reeds klaar, zoekend naar oplossingen. Het was een geschenk omdat ze binnen die campagne onmiddellijk konden overgaan tot het aanbieden van oplossingen.

In de onderstaande video legt hij uit waarom microplastics gevaarlijk zijn Deze woorden blijven me bij:

Microplastic komen op verschillende manieren in onze oceanen terecht. Vermoedelijk is een derde van alle plastic in de oceaan microplastic. Deze ontstaan in de eerste plaats door plastic dat afbreekt onder invloed van de natuurelementen. Maar er komen ook heel wat microplastics in ons water terecht door onze kleding die gemaakt is van plastic, zoals fleece en polyester. Telkens wanneer we onze kledij wassen verdwijnen er op die manier microplastics in ons water. Deze kleine stukjes plastic zijn zelfs teruggevonden in verse sneeuw op Antarctica.

Giftige stoffen die reeds jaren geleden verboden zijn omdat ze een bedreiging vormden voor onze gezondheid worden nog steeds teruggevonden in de oceaan. Die stoffen, samen met natuurlijke stoffen die giftig zijn voor ons, worden nu geabsorbeerd door microplastics. De microplastics worden opgegeten door dieren onderaan in de voedselpiramide en stapelen binnen de voedselketen op tot ze in hoge concentratie op ons bord verschijnen. Die concentraties zijn zo hoog dat in 2003 Japan zwangere vrouwen afraadde meer dan twee keer per week vis te eten. De kwikconcentratie in vis is zo hoog dat het schade kan toebrengen aan foetussen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s